گل گلدون
گل گلدون من ، شکسته درباد تــو بیـا تـا دلـم ، نکـرده فــــریــــاد
گل شببو دیگه ، شب بو نمیده کی گل شببو رو ، از شاخه چیده
گوشة آسمون ، پر رنگینکمون من مثل تاریکی ، تـو مثـل مهتاب
اگه باد از سر ، زلف تو نگذره من میرم گم میشم ، تو جنگل خواب
گل گلدون من ، ماه ایوون من از تو تنها شدم ، چو ماهی از آب
گل هر آرزو ، رفته از رنگ و بو من شدم رودخونه ، دلم یه مرداب
....................
آسمون آبی میشه ، اما گلخورشید رو شاخههای بید ، دلش میگیره
دره مهتابی میشـه ، اما گل مهتــاب از برکههای آب ، بالا نمیره
تو که دست تکون میدی بهستاره جون میدی میشکفه گل از گل باغ
وقتی چشمات هم میــاد دو ستــاره کــم میــاد میسوزه شقایق ازداغ
+ نوشته شده در یکشنبه دوم تیر ۱۳۹۲ ساعت 22:50 توسط یگانه
|